Tony zit op een bankje ergens in de stad, al een dag en een nacht en een dag. Hij heeft geld in zijn zak, veel geld en dat geld is niet van hem. Hij ziet mensen lopen, maar die kijken niet naar hem. Het is net alsof hij is verdwenen. Hij denkt aan zijn zusje dat wil paardrijden, de wasmachine die stuk is, zijn baas die schreeuwt en zijn vader die weg is. En hij denkt aan het geld in zijn zak. Het geld waar hij iets mee moet. Want Tony heeft het allang door: geld maakt geld en armoede maakt boos. Maar hoe je iets verandert, daar komt hij niet uit.De vrouw die naast hem komt zitten, kent het gevoel te verdwijnen. Misschien bestaat ze al niet meer. Ze stelt zich voor als de onbelangrijke bijrol en praat met Tony tot hij weer in beweging kan komen.